Tarayıcı sekmeleri modern insanın küçük vicdan müzesidir. Birinde okunacak makale, diğerinde yarım kalmış ödeme, üçüncüde karşılaştırılacak ürün, dördüncüde “sonra bakarım” denilen video. Gün sonunda bilgisayar kapanmaz; çünkü kapanırsa sanki zihnin de yarım kalan işleri kaybedecekmiş gibi gelir.
Oysa açık sekmeler sadece bilgi tutmaz. Dikkat borcu tutar. Her sekme sana sessizce “beni unutma” der. Bu sesler birikince ekran çalışıyor gibi görünür, ama zihin arka planda sürekli küçük küçük yorulur.
Sekme neden yapılacaklar listesi değildir?
Sekme, geçici bir çalışma alanıdır. Yapılacaklar listesi ise karar verilmiş işlerin evidir. Bu ikisini karıştırdığında tarayıcı bir programa değil, dağınık bir masaya dönüşür. Üstelik o masa her gün aynı dağınıklıkla açılır.
“Bu sekmeyi kapatırsam unuturum” düşüncesi çok anlaşılır. Ama çözüm sekmeyi açık tutmak değil, bilgiyi doğru yere taşımaktır. Okunacaksa okuma listesine, yapılacaksa görev listesine, saklanacaksa yer imlerine, vazgeçilecekse çöpe.
Üç kutu yöntemi
Tarayıcını temizlemek için kendine üç kutu hayal et: şimdi, sonra, asla.
Şimdi: Bugün gerçekten kullanacağın sekmeler. Sayısı mümkünse beşi geçmesin. Beşten fazlaysa muhtemelen aynı anda çok fazla iş yapmaya çalışıyorsun.
Sonra: Değerli ama acil olmayan şeyler. Bunları yer imi klasörüne, not uygulamasına veya okuma listesine taşı.
Asla: Sadece suçluluk hissiyle açık duran sekmeler. İki haftadır dokunmadığın bir sekme çoğu zaman bilgi değil, dijital yük haline gelmiştir.
Haftalık sekme kapanışı
Cuma günü ya da pazar akşamı 10 dakikalık bir sekme kapanışı yap. Tüm pencereleri gez, her sekmeye tek soru sor: “Bununla ilgili bir sonraki hareketim ne?” Cevap yoksa kapat. Cevap varsa sekme olarak değil, eylem olarak kaydet.
Örneğin bir ürün sayfası açıksa görev şu olabilir: “Kulaklık modellerini salı günü 15 dakika karşılaştır.” Bir makale açıksa: “Bu yazıyı okuma listesine ekle.” Bir form açıksa: “Başvuru için gereken belgeleri not al.” Sekme, ancak eyleme dönüştüğünde zihinden düşer.
Tarayıcıyı oda gibi düşün
Nasıl ki mutfakta uyumuyor, yatak odasında fatura dosyalamıyorsan, tarayıcıda da her şeyi aynı pencereye yığmak zorunda değilsin. İş, araştırma, eğlence ve alışveriş için ayrı profiller veya ayrı pencereler kullanmak zihinsel sınır çizer.
Bu sınırlar basit görünür ama etkisi büyüktür. İş penceresini kapattığında iş günü gerçekten kapanır. Eğlence penceresinde banka sekmesi açık kalmaz. Araştırma sekmeleri alışveriş reklamları arasında kaybolmaz.
Daha az sekme, daha iyi internet
İnternet sonsuz olduğu için bizim sınırlara ihtiyacımız var. Sekme temizliği sadece düzen takıntısı değildir; dikkatini geri alma biçimidir. Daha az açık sekme, daha az yarım karar demektir. Daha az yarım karar, daha hafif bir zihin demektir.
Bugün tarayıcında 40 sekme açıksa kendini suçlama. Bu çağın varsayılan hali biraz böyle. Ama hepsini taşımak zorunda değilsin. Üçünü şimdiye al, birkaçını sonraya taşı, çoğunu asla kutusuna bırak. Bazen verimlilik, yeni araç kurmak değil, eski sekmeyi kapatmaktır.
Bir yanıt yazın